مفهوم وطن

مفهوم وطن به شکل جدید و اروپایی آن سابقه‌ای چندان کهنسال ندارد و از غرب به دیگر سرزمین‌های جهان راه یافته است. با این‌همه نوعی احساس هم‌بستگی در میان افراد جامعۀ ایرانی در طول زمان وجود داشته. ادبیات فارسی از مفهوم وطن و حس قومیت جلوه‌های گوناگونی را در خود ثبت کرده. نخستین جلوه‌های قومیت و یاد وطن در شعر فارسی تصویری است که از ایران و وطن ایرانی در شاهنامه به چشم می‌خورد و فردوسی ستایشگر این مفهوم است:

ادامه نوشته

یک نکته کلیدی روان شناختی

برخی از دوستان ( که سوءنیت هم  ندارند ، تحت تاثیر عقده های خود هستند ، یا دچار خطای شناختی هستند ، یا خود را نمی بینند که اینگونه خطا می کنند ) برچسب هایی به شما می زنند که شاید برای یک عمر شما را نسبت به خودتان  به شک و تردیدمی اندازند و یا بشکلی  گرفتار ملامت بخود یا عناد بخود می شوید و یا واکنشی عمل می کنید . می خواهید بهر شکلی که شده نشان بدهید که آن صفت در باره شما صدق نمی کند. درصورتی که هرگز این برچسب و انگ به شما نمی چسبد . شما واجد آن صفتی که شنیده اید ، نیستید. 

 

ادامه نوشته

آدم های خاکستری

یکی از تجربه‌های دردناکِ زندگی این است که فرد دلبستۀ آدم‌های خاکستری شود. آدم‌های خاکستری همیشه تو را در وضعیت تعلیق نگه می‌دارند: نه به تو دل می‌دهند و نه می‌گذارند که از آنها دل بکنی. تو را در میانۀ زمین و هوا معلّق می‌خواهند. تا وقتی که تو را دلدادۀ خود می‌یابند، با تو سرد و بافاصله‌اند و تا احساس می‌کنند که از آنها دل می‌کنی، با تو گرم و نزدیک می‌شوند، اما فقط تا آنجا که بدانند رشته را نمی‌گسلی و از چنگ‌شان نمی‌گریزی. به تو دل نمی‌دهند، اما مانع دل کندت می‌شوند.

ادامه نوشته

جهان آبستن از خداست

یکی از عارفان مسیحی درباره‌ی خدا، تعبیر حیرت‌آوری دارد که به چشم من از گویاترین تعابیر است؛ گر چه ممکن است در نگاه برخی، کفرآمیز و یا یاوه بیاید. آنجلا فولینیویی می‌گوید: «جهان از خدا حامله است.»

این سخن، نه تنها بیانگر سرشاری جهان از خداست، بلکه این حقیقت را هم بازگو می‌کند که جهانِ آبستن از خدا، نیاز به زایش دارد. کسی که قابلگی بداند، می‌تواند به کشف خدا نایل شود. جهان از خدا لبالب است، از خدا آبستن است؛ و جهانِ حامله، باید وضع حمل کند. اما چگونه؟!

ادامه نوشته